dyslexie of dyslectie

Woordblindheid of dyslexie wil, in letterlijke zin, zeggen dat men beperkt in met lezen. De term is een verzamelnaam voor een aantal aandoeningen die gepaard gaan met problemen die vooral te maken hebben met de geschreven taal. Er zijn verschillende vormen en gradaties van dyslexie te onderscheiden die elk ook weer mogelijk verschillende achterliggende oorzaken hebben. Er bestaat een sterk vermoeden dat erfelijkheid een rol speelt bij het hebben van dyslexie.
Uit onderzoek is vast komen te staan dat dyslexie veroorzaak wordt door neurologische problemen. Er bestaan tal van verschillende oorzaken en varianten van dyslexie. In het grootste deel van alle gevallen kunnen de hersenen niet goed de visuele of auditieve informatie interpreteren die hen wordt aangeboden. Door andere hersenfuncties te gebruiken kunnen de hersenen dit geheel, bij een lichte vorm van dyslexie, of gedeeltelijk compenseren. De mate waarin dit gebeurt hangt af van de omvang van de dyslexie. Wanneer er op jonge leeftijd veel wordt gestimuleerd en getraind kunnen de hersenen de dyslexie beter compenseren. Dyslexie heeft met name invloed op het lezen, de spelling en de woordenschat maar kan ook het gehoor, de spraak, het schrijven en zelfs het handschrift beïnvloeden.

Voordat men de diagnose dyslexie mag stellen dient eerst te worden uitgesloten dat de lees- en spellingsproblemen geen andere oorzaak hebben zoals een andere stoornis of wellicht slecht lees- en spellingsonderricht op school. Bovendien dient er te worden aangetoond dat kwalitatief goede bijlessen er niet voor zorgen dat de achterstand die men heeft opgelopen niet kunnen wegwerken.

Dyslexie is een woord dat afkomstig is uit het Grieks en is afgeleid van de woorden dys en lexis die respectievelijk beperkt en woord betekenen. Dyslexie zou dus kunnen worden omschreven als beperkt lezen waardoor soms ook de term woordblindheid wordt gebruikt. Dyslexie is een verzamelnaam voor een aantal verschillende stoornissen die gepaard gaan met problemen die met name met de geschreven taal te maken hebben. In de wetenschap bestaan sterke aanwijzingen dat dyslexie te maken heeft met bepaalde erfelijke factoren.
Dyslexie valt onder de ontwikkelingsstoornissen die personen van allerlei verschillende leeftijden kan betreffen. Op iedere leeftijd kan men echter andere symptomen waarnemen. Zo hebben kinderen, die een erfelijke risico op dyslexie hebben, moeilijkheden met grammatica en spraakproductie die al waarneembaar zijn als het kind de leeftijd van twee en een half jaar heeft bereikt.

Deze kinderen zullen trager hun woordenschat uitbreiden en ook achterstanden oplopen in fonologische kennis en ontwikkeling van het alfabet. De volle omvang van de dyslexie wordt pas echt duidelijk bij schoolgaande kinderen. Dyslectische kinderen hebben vaak moeite om na te denken over de gesproken woorden hoewel hun spraakwaarneming wel intact is. Door deze fonologisch problemen kan een kind met dyslexie moeilijk verbinding leren leggen tussen klanken, letters en geschreven woorden.

Een fonetische benadering bij het lezen wordt vaak als moeilijk beschouwd en tijdens het spellen kunnen ze de klankstructuur van woorden moeilijk weergeven.
Veel van de problemen worden wel overwonnen maar als volwassene houden ze toch subtiele problemen met lezen schrijven maar ook met luisteren.