dysorthografie

Wanneer de spelling van een kind duidelijk beneden het verwachte niveau ligt, in vergelijking tot leeftijdsgenoten, de intelligentie van het kind en het type onderwijs, dan spreekt men van dysorthografie.
Kinderen die lijden aan dysorthografie hebben ernstige moeilijkheden op het gebied van spelling. Ze nemen vaak geen ruimtelijke patronen waar en ze beschikken niet over visuele woordbeelden. Dit is met name lastig op het moment dat gelijke klanken op verschillende manieren kunnen worden geschreven zoals ou en au, ei en ij maar ook g en ch.

Kinderen die op het gebied van spelling erg zwak zijn hebben in veel gevallen problemen met auditieve perceptie. Hierdoor wordt het verschil tussen klanken niet voldoende waargenomen bijvoorbeeld v en f, s en z evenals ui en eu.
Spellingszwakke kinderen passen spellingsregels niet automatisch toe. Dit heeft te maken met een zwak lange-termijngeheugen en het moeilijk kunnen inprenten van woordbeelden.

Problemen die te maken hebben met spelling zijn niet gebonden aan leeftijden. Zowel kinderen die lager onderwijs ontvangen als jongeren en volwassenen kunnen hieraan lijden. Logopedie kan op elk moment van start gaan zodat men beter met deze stoornis om kan gaan.
Zowel kinderen, jongeren als volwassenen kunnen worden getest op dysorthografie. Allereerst zal men een aantal vragen moeten beantwoorden over de voorgeschiedenis. Zo zal men onder andere vragen naar het verloop van de schooltijd en mogelijk naar pedagogische- of didactische problemen. Verder zal men nagaan welke fouten er worden gemaakt en hoe vaak dit gebeurt. Bovendien zal er ook een niveaubepaling worden gedaan.