hoogbegaafd

Personen die uitzonderlijk intelligent zijn worden hoogbegaafd genoemd. Het betreft dan geen uitzonderlijke intelligentie op een specifiek gebied maar in het algemeen. Hoewel hoogbegaafden sterk zijn op het cognitieve vlak spelen ook andere factoren een belangrijke rol. De term hoogbegaafd wordt gebruikt om een mensen aan te duiden die opvallende vaardigheden of vermogens bezitten. Dit is zowel voor kinderen als voor volwassenen van toepassing.

Om vast te stellen of iemand hoogbegaafd is wordt in de meeste gevallen het Intelligentie Quotiënt (IQ) gebruikt. Iemand is hoogbegaafd op het moment dat er een IQ vanaf 130, volgens David Wechsler getest, wordt behaald. Bij andere tests komt een score van 130 overeen met 136, 140 of 140 punten.
Behalve een hoge intelligentie, zoals men kan meten door het uitvoeren van een IQ-test, zijn veel mensen die hoogbegaafd zijn vaak ook creatiever en gemotiveerder dan mensen met een lager IQ.
Hoogbegaafden vertonen een aantal kenmerken waaraan ze kunnen worden herkend, onder andere:

• Een zeer snelle ontwikkeling van de taal ook al op jonge leeftijd.
• Een goed wiskundig inzicht dat zich uit op jonge leeftijd.
• Een goede geheugenontwikkeling.
• Een sterk concentratievermogen waardoor men meerdere taken tegelijk kan doen.
• Op jonge leeftijd al interesses voor complexe materie.
• Het stellen van hoge eisen aan zichzelf dat neigt naar perfectionisme.
• Het kritisch ingesteld zijn ten opzichte van volwassenen dat soms als brutaal over kan komen.
• Het hebben van een sterk bewustzijn.
• Het hebben van een aparte vorm van humor.