persoonlijkheidsstoornis

Onder een persoonlijkheidsstoornis wordt een psychische aandoening verstaan die wordt gekenmerkt door een duurzaam en star patroon van gedachten, gedragingen en gevoelens dat duidelijk afwijkt van de verwachting van een persoon zoals die binnen zijn of haar cultuur gesteld worden.

Om de diagnose te kunnen stellen dat iemand een persoonlijkheidsstoornis heeft dient deze aan de volgende criteria te voldoen:

• Vertonen van een duidelijk afwijkend duurzaam patroon van innerlijke ervaringen en gedragingen.
• In persoonlijke en sociale situaties zal het duurzame patroon zich star uiten.
• In belangrijke mate worden er beperkingen en lijden veroorzaakt door het duurzame patroon met betrekking tot het sociaal functioneren, beroepsmatig functioneren of het functioneren op andere belangrijke gebieden.
• Er is sprake van een stabiel en langdurig patroon dat kan worden teruggevoerd naar de jeugd of vroege volwassenheid.
• Men kan het duurzaam patroon niet toeschrijven aan een andere psychische stoornis.
• Evenmin is het patroon aan de fysiologische effecten van een bepaald middel toe te schrijven zoals bijvoorbeeld drugs of medicijnen danwel aan een somatische aandoening bijvoorbeeld een trauma aan de schedel.
Persoonlijkheidsstoornissen kunnen in drie groepen worden onderverdeeld: – Vreemd of excentriek gedrag (paranoïde-, schizoïde- en schizotypische persoonlijkheidsstoornissen). – Emotioneel, theatraal of grillig gedrag (antisociale-, borderline-, theatrale- en narcistische persoonlijkheidsstoornissen). – Angstig of gespannen gedrag (ontwijkende-, afhankelijke- en obsessieve-compulsieve persoonlijkheidsstoornissen).
Een grote groep mensen krijgt echter ook de diagnose Persoonlijkheidsstoornis Niet Anderszins Omschreven gesteld. Men vertoond wel trekken van twee of meer stoornissen maar kant niet binnen een bepaalde persoonlijkheidsstoornis worden onderverdeeld.